Nefesi akıyor ırmakların
Sonbahara düşen
Deniz sıvı kehribar
Güney rüzgarları katı
Ve savrulan kelimeler

Uzak olmayan rüzgarlar uzaklaşıyor
Ağaçların üzerine yağmur yağarken
Mazi yavaş yavaş odayı dolduruyor

Ay gökyüzünde zorlukla duruyor
Kızıl küre aldatıcı bir şekilde
Geceleri aydınlatıyor çaresizce

Ve senin gölgen beni sabahtan alıyor
Sana söyledim bu aşk imkansız
Bu gece başka bir hiçliğe geçişimiz

Aşk gerçekte var olduğu yer ruhum
Kendisini gerçeklere maruz bıraktığımda

Sadece bir anı
Bir puslu manzara izliyorum
Hala gece, ne kaldı
Sabahın soğuk rüzgarına

Bencilce kelimeler
Zihnime çarpıyor
Aşkımızın öldüğünü yazarak
Neyi kanıtlamak istiyorum

Ve seni abartılı yüceltiyorum
Somut kavramla uyuşmuyor dizelerim
Adını yazıyorum neredeyse bir şair gibi

Sana inanmadan yazıyorum
Leyla ismini çözüyorum hece hece
Kehribar gözlerin sıcaklığını koruyor
Sivri bakışların gökyüzünü deliyor

Uykusuzluğumun gözü hala nemli
Saniyeler zihnime sürekli çarpıyor
Sensiz ruhumun öldüğünü yazıyorum…




Suskun//