Ya bir sabahın ardından da öte
Ya bir ķuşluk vaktiydi diyeler...
Bilemedin öğlenin sihirli zamanı,
İmamın er vaktiyle,selâsıydı diyeler..
Vaktiydi;konardı göçerdi,sırma kaşlara
Kefenle gitti ölüsü diyeler, sevdaya tutkundu
Kabrini şiirle donatın diyeler...
Şom ağızlarda bal kabağı yazar, yazardı kalemiyle,
Sersem yuzlerin akıydı gülerdi.
İki kat paltonu vardi,
Ökcesi delik yemenisi,
Beş mintani, üç fanilası vardi diyeler...
Sökük çorapla ayĺarı,giyerdi yıllara,
Dolu dolu kitapligin da kitapları vardı diyeler...
Çokça parçaladığı,defteri yamalı
Hep şiirle öldü,
Romanla yaşadı diyeler...
Kırıktı kalemi,silgisi yoktu
Acıli yüreği burgacti hep,
Sümbül dererdi, aşka
Şavkına aşina, çocukluğu yaşayamadığı
Yasina kimse,sızlamasın diyeler...
Kavruk gözleri oysa ataştı
Çocukları ağlamaz bilirdi,
Yanan yüreği yanar ancak eşi diyeler...
Bilirdi sizlayanları,
Göz kirpiklerine inen perdeleri,
Şair dostlarından başkası
Ağlamazdı bilirdi diyeler...
Nefessiz gitti diyeler...
Kefensiz gitmedi
İnsanları sevdi,
Acı dolu minnet bakışlarla eridi
Yazmayı sevdi,devrik cümlelerle yandı,
Şiirle tokat yedi,
Kuhelyanlardan şamar, dimağlara elçi
Alaylı bakışlara güldü, kızdı acı acı,
"Ederi ne" diyen yazılara bandı
Elveda şiiri yazdı,virgülleri unutarak
Sevdaya kürek eyledi yalın ayak
Velhasıl bir selâyla gitti diyeler diyeler....
Ramazan Sevgili/05/10/2018