Doksanlı yıllar gençlik yıllarımdı
O günlerde delikanlılık, hakikaten deli kanlı yaşanırdı
Doksanlarda yoktu cep telefonları
Yada sosyal medyadan her şeye ulaşma kolaylığı yoktu
Her yapılan işin apayrı tatlı bir heyecanı vardı
O tatlı heyecan, bütün benliğimizi sarardı
Küçük yerdi Amasya, herkes birbirini tanırdı
Memleketim değildi belki ama ekmek parasıydı

Yeşilırmağın kenarı akşam üstüleri gençlerle dolup taşardı
Radyoda seçilen tatlı rumuzlarla istek şarkılar çalardı
Sevdalar içten içe yaşanır, sevdalılar ağlardı
Yılbaşında kar yağar, simli ve kardan adamlı kartlar atılırdı eşe dosta
Kim bilir belki de platonik aşklara

Hakiki arkadaşlar vardı o yıllarda
Doğum günleri hatırlanır, facebook hatırlatmazdı mesela
Kızların yanakları kızarırdı, oğlanlar göz kırpsa
Bir kez gördüğün saat ve yerde yeniden beklenirdi o kişi
Ve çoğunlukla bilirdi beklenildiğini, o da istiyorsa gelirdi

Levis 501 kot pantolonun havası bir başkaydı
Oduncu gömlekle pek bir yakışırdı
Sezen bile en güzel aşklarını doksanlarda yaşayıp
En güzel şarkılarını doksanlarda yazdı
’Yüreğim Rehin’ diye bağırırken Naşide
Kalpleri adeta esir almıştı

Sanki daha güvenilirdi insanlar
Birbirlerine borç verip borç alırlardı
Yanında kız varsa kavga edilmez gençler sonra hesaplaşırdı
Fakirlik vardı ama düğünlerde yemekler kazanla pişerdi
Bir pasta verilip gönderilmezdi gelenler
Komşuda pişen bize de düşerdi

İnsanlar güzel yaşar, güzel yaşlanırdı
Okumak zordu okuyana kıymet vardı
Ayrılıklar can yakardı gurbet vardı
Hani derler ya o yıllar anlatılmaz yaşanırdı
Beyazmelek/30.09.2018