Birisi sordu bana : Deniz nerden geldi ?
Düşündüm derin derin , bir cevap veremedim .
Herkes gülüyordu bana ,
Ama kendileri de bilmiyorlardı ki .
Onlara kızdım , kendime kızdım , koştum koştum ,
Dağlar , tepeler aştım ;nihayet denize ulaştım .
Kendimi denize attım ; yüzdüm ,yüzdüm ,
Bir gün , bir ay , bir yıl , on yıl yüzdüm .
Bir dalga geldi beni o yana attı ,
Bir başka dalga kızdı , bu yana fırlattı .
Sonunda bir adaya , küçük bir adaya çıktım .
Yüz adam gördüm ellerinde oklar ,
Karşımda durdular okları üstüme çevrili .

Sordum : Ben neredeyim , burası neresi ?
Hiç birisi konuşmadı o yüz adamın ,
Konuşamıyorlardı , sadece bir bakıştı karşımdaki .
Anladım ;beni , sevgilimin kirpikleriydi , karşılayan .
Sabahın alaca karanlığında çiyler vardı üzerlerinde .
Tatlı bir tebessüm ve heyecandı yüzünde duran .
Garip bir düşmüş beni uykudan sarsıp uyandıran .

Ben güldüm , o güldü , sessizce , karşılıklı kalpler ,
Sevinç yüklüydü , ama kahkaha atmadık.
Sabahın tan vaktinde , uykunun en tatlı yerinde ,
Sesimizle tabiatı uyandırmamak için .