0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
487
Okunma
Başka şairler görmesin
diye üzerini karaladığım
kalemin ucunu bile kırdım
perdeleri yaktım
Berlin’e benzer
duvarlar döşedim pencereye
tel örgülerle kuşattım
ordular yığdım
yeryüzünün ışıklarını söndürdüm
güneşin önüne
devasa aynalar koydum
seni kör karanlıktan bile sakladım
adının ezberimden çıkması an meselesi
yüzün yavaşça siliniyor
sesin dünyanın yörüngesinden ayrılmış
öyle uzak
seni ben bile bulamıyorum
işte bu kadar benimsin
hem bana ait
hem gitmek üzere...
İlker ÖZDEMİR
5.0
100% (3)