Sensiz geçen hergün eksidir bende
Anlatsam hayat hikayemi dinler misin
Aşk acıtır insanın canını
Vuslata giden yolda
Bu aşktan payıma düşen
Ayrılık oldu benim .

Yokluğun değil !
Tek bir söz söylemeden gidişin
Beni hayata küstüren
Değil miydi ?
Terk edilmişlik sendromu yaşıyor yüreğim
Gecelerim dönmez gündüze artık
Ayrılığın hüznüydü gözyaşlarıma karışan
Okkalı bir tokat gibi çarptı yüzüme .

Yaşayan bir ölü gibiyim sensiz
Ortalıkta dolaşıyorum çaresizce
Mürekkebi bitti kalemimin
Gözyaşlarımla yazıyorum şiirlerimi .

Önce gözlerimizle konuştuk
Yeni okumayı öğrenen çocuklar gibiydik
Dudağımızda hafif bir tebessüm
Birbirimizi kolay bulmadık
Kaç aşklar eskittik yüreğimizde
Söylenmemiş kelimeler dizildi dilimizde
Yağmurlar yağdığında
Beraber ıslanmadık mı biz .

Az mı güneşin doğuşunu izledik
Yaktığımız ateşin başında
Sabahı ederdik sevişerek
Dudaklarımızı ayıramazdık birbirinden .

Sen gittin gideli
Çok şey değişti hayatımda
İçli dışlı oldum yalnızlığımla
Davetsiz misafir gibi geldi
Gidici değil kalıcı sanki
Şimdi senden geriye kalan
Bir sürü boş hatıra ve anılarım
Akan gözyaşlarımın nedeni sorma
Seni unutmaya çalışıyorum
Desem de inanma
Unutmaya çalıştıkça battıkça batıyorum .

Artık dilimde bir duasın sadece
Ellerim semada
Hayatımda kim var diye soruyorsun
Günü birlik aşklara alışık değil yüreğim
Gittiğin gün mühürledim kalbimi
Bak sen hala bilmiyorsun ....




Refik
10 . 09 . 2018
İstanbul