Ben kendi yaşımı siliyorum da;
Çile dersin sabır dersin çok işte…
Gün yirmidört saat biliyorum da;
Gece dersin gündüz dersin yok işte…

Gelince üstüste gelir mendebur;
Gözyaşım kirpikte bekleyen tabur;
Aynada gördüğüm bulunan kusur;
Umut dersin neş’e dersin yok işte…

Bildiğin şarkıyı uzaktan duymak;
Boşalmış hicrana hüsranı koymak;
Zor değil aslında şeytana uymak;
Derman dersin çare dersin yok işte…

Dokunsa birine parmak uçlarım;
Aklını yitirir bütün suçlarım;
Şu temmuz ortası buz avuçlarım;
Tutan dersin saran dersin yok işte…

Kimseler anlamaz şu ahvalimi;
Felek dersen kırıp, attı dalımı;
Arz etmek istesem berbat halimi;
Kalem dersin kâğıt dersin yok işte…

Nasıl deme parçalandım, dağıldım;
Gün görmemiş acılara eğildim;
Biliyorum böyle huysuz değildim;
Canan dersin yaren dersin yok işte…

Saklanmazı yıllar yılı sakladım;
Belki diye kaç sokağı yokladım;
Bir karanlık kuyularda bekledim;
Güneş dersin mehtap dersin yok işte…

Ali ALTINLI – 08.09.2018
Saat: 23:53