GÖZLERİMİ AĞLATTIM

Uyuyan kralların uykularını kaçırdım
Gözlerimde ışığın şimşekleri
Karanlığın ordularıyla savaştım
Höyüklere gömdüm sehivlerin kasvetini
Ömrüm efsane oldu kitaplarda
Kahramanı oldum yalnızlık tarihinin

Öğrendim ki velilik sırrı
Hayatı gönül süzgecinden geçirmekmiş
Fırtınalı havalarda sakin bir koy olmak
Aysız gecelere fener
Masumların, kimsesizlerin kalbini kazanmak
Öfkelendiğinde diline sahip olmak
Herkesi sevmekmiş sevilmeyi beklemeden
Hayatın zorluklarında tevekkül etmekmiş
Üzülüp etkilenmeden ne kadar zor olsa da

Affetmek en büyük yiğitlik dedim
Dostumun kocalığıyla acıları yendim
Korkmadan aştım dağ gibi korkuları
Himmetini yanıma alarak nusrete nail oldum
Şehirlerin karanlık sokaklarını
Gönül gözümün ışığıyla aydınlattım
Mutluluk renklerine boyadım hayatımı
Yüreğim kabardı Rabbimin ilhamı dokununca
Aldım kalemi elime
Duygularımın refakatinde
Kalbimi aşkla dağlattım
Kelimelerin ruhunu okşarken sevgimle
Sözlerimle gözlerimi ağlattım!

16-05-2012
Şair, Burhan AKSU