Soldu güneş,
Oldu gece .
Hayat sahnesinde ,
Bu son perde.
Arkası tek hece,
Sanki bilmece ,
Kim bilir kaç derece ,
Hesabımız görülecek mahşerde.
Sustu dil ,
Düştü cümle,
Bilinmeze bir bilet ,
Kaldı ellerimizde.
Yol kısa ,
Hayat geçici,
Olma bu dünyada
Bir dilenci,
Bir anlık heves için,
Satma o değerli bedeni.
Heves geçici ,
Beden emanet,
Etme emanete hıyanet,
Biraz değer bil
Biraz da kıymet,
Bil ki bir gün kopacak bir kıyamet.
Gıybete yer yok,
Ama gıybet edenler çok,
Sanırsın yapılan bir bok,
Al söylenenleri defterine not.
Kimi gerçek ,
Kimi bot,
Kendini bilmeyenden,
Daha değerlidir ot.
Otun rengi belli ,
Yeşildir doğası gereği,
Suçluyu ararken,
Biraz da kendimize dönmeli.
Dönüşüm büyük meziyet,
Etmeden kimseye eziyet,
Kendinden başkasına ,
Sakın ola ki etme minnet.
Kura da bir pul,
Pulda bir not ,
Notda bir söz,
Gel de bu düğümü çöz .
Sus olmak iyidir,
Pus olmaktan ziyade,
Her derde
Mevlam vermiş bir çare.
Kar yağmış,
Don olmuşsa üzülme,
Yüreğini sıcak tut sen ,
Bil ki konuşlanmayacak ömrünce .
Ömür dediğin bir hediye,
Sanma ki kalıcısın bu evrende,
Sol yanındaki organı,
Kötü yollarda tüketme.
Tükenir kalem ,
Tükenir nefes ,
Bu koca dünya bir kafes,
Kafesin anahtarıdır nefs.
Zorlama kırılır ,
Kilitli bir kapının,
En hızlı çözümü ,
Çilingir ustasıdır.
Yoksa maksadın kal kafeste,
Bil ki olmalı düşlerin,
Can bulmalısın bir yarede,
En umutsuz solukta,
Belki hayatın son anında .
“Kıyametin kopacağını bilseniz elinizdeki tohumu -fidanı toprağa ekin “