Son vapurun geçtiği, boğazın kara sularına hükmettiği şehir
Şehrim, canımın içi İstanbul’um
Güzelliğin, farkın baş döndürüyor adeta
Haydarpaşa’n ile geçiyorum boğazını
Hislerimi tazeliyorsun güzel kentim
Şehrim, canımın içi İstanbul’um

Ayrılığın verdiği hüzün ile son vapurundayım
Tepelerine göz gezdiriyorum son kez
Yeşilinle buluştuğun eski İstanbul’um
Sonların en hisli yaşantısına sahip oldum seninle
Geçmişimdin bugünüm oldun
Şehrim, canımın içi İstanbul’um

Geleceğimi verdin edebiyat kokan sofranda, Sokaklarında
Ne ağlamak yakışır ne de sevinmek
Bırak da mütevaziliği mağrur olmana bak
Son vapurun son sesiyle dinliyorum seni
Canımın içi İstanbul’um

Yüreğime dokunan en güzel yağmuru barındırdın
Son kez yağmuruna bakıyorum
Son kez görüyorum yağmur yüreğini
Şiir kokan Galata’n ile bakıyorum tepeden
Şehrim canımın içi İstanbul’um

Ne hızmalı sokakların ne kör bahçelerin
Sadece sana bakıyorum
Fikrimin ve hislerimin temeli İstanbul’um
En güzel çiçeğin yakıştığı bahçesin sen
Sade bir şehir değil
Varlığınla var olmuşum ben

İşte burdayım, mesut ve umutluyum
En kavgalı meydanlarına
En sakin ada bahçelerine bakıyorum
Son vapurun verdiği en acı sesle geliyorum sana
Oysa hem gitmiştim senden
Hem de gelmişim sana tekrardan
Canımın içi İstanbul’um
Yüreğindeki yağmura iyi bak
Emanetimsin canımın içi İstanbul’um