7
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
1201
Okunma
Minnet Etmem
Elâ gözlü yarim vardı,
Çekip gitti, hasret sardı.
Baka kaldım peşi ardı,
Minnet etmem gelse gayrı.
Hani tek bülbülü idim,
Akşam sabah gülüm dedim.
Bir kem sözle artık bittim,
Minnet etmem gülse gayrı.
Yârim sevseydi, darılmaz;
Bu garipse hiç kırılmaz.
Selam saldım niye almaz?
Minnet etmem alsa gayrı.
Yüzüm başka şeye dönse;
Büyü ile şah görünse,
Yârin derdi eğer ünse,
Minnet etmem kalsa gayrı.
Onsuz her cefalar bende,
Hâl mi kaldı şu bedende?
Tüm günahlar o edende,
Minnet etmem ölse gayrı.
Neymiş, fakirlik betermiş;
Her an kullara kedermiş.
Yeni yâri veznedarmış,
Minnet etmem malsa gayrı.
Yusufoğlu beleş bilmez,
Bu yüzden çepleri dolmaz.
Boş ambardan hayır gelmez,
Minnet etmem dolsa gayrı.
Mcio
5.0
100% (8)
Cevap Yaz