Ay düştü geceye yazma vaktidir.
Dertlerin yürekte azma vaktidir.
İnsafsızları dile anma vaktidir.
Sızıma çare yok ey lokman hekim..

Canı yanan koşar sana derman aratır.
Çaresiz dertler yürek yakıp kanatır.
Lal olmuş gönülü durmadan ağlatır.
Yaraya merhem sür ey lokman hekim..

Birbirine kırdıran namert dolu meydan .
Yiğidi ,eri gitti çıktı Ademoğlu raydan.
Geceye, içime bir ışık kalır aydan.
Yok mu dermanın ey lokman hekim..

Mezarlığın başında bir çocuk ağlar.
Ne de içten yanar, yüreğimi dağlar.
Fani cihanda koparmış bağlar.
Sor derdi neymiş ey lokman hekim.

Kalp gözüm köreldi göremiyorum.
Bu yolda düzlüğe eremiyorum.
İçimden huzura gidemiyorum.
Gönlüme ilaç bul ey lokman hekim..

Adaletin anahtarı yanlış ellerde.
Hak yiyen zalimler haksız yerlerde.
Mazlumun ahı kalmaz kimselerde
Ölüme çare yok ey lokman hekim.

Bahara zamansız cemreler düştü.
Gönül yaz sandı yürekten üşüdü.
Yarama dokundu dayanmak güçtü.
Son isteğim bu sar lokman hekim..

Cefayı çekse de demez ben buldum.
Mazluma ceza ettim ahını aldım.
Kötülük yapmam der gururuna yaslanır.
İyileştir bu kalbi ey lokman hekim.