yalan döküldü bulutlardan umutlara
bir meczup talan
soyun ki;
ortaya çıksın çirkefliğin



noktalar çöpe atıldı
virgüllerin ise anası ağlatıldı
açtılar günün birinde kodesin kapısını
saldılar içindeki yaratıkları
saldılar beyleri,paşaları,baldırı çıplakları



akıl nefse yenik düştü
yosma saatlerin düşlerinde zina yaptı kuduruklar
uçuverdi göklere yorgunluğun tik nefesi
gecede bakir sarhoşluğun bekareti delindi
sevişmelerin raksına kapılanlar
kafayı yedi



kulakları çınlattı
atılan isterik arzuların kahkahaları
ıslıklar çalındı
zelzele oldu sanıldı
yıkıldı durdu ar perdesi



sen tenha sokağın nihavent şarkısı
söyle beni niye seçtin
yoksa acı çektirmek miydi bana niyetin
oysa seni ne çok sevmiştim
ne biblolara yolu göstermiştim
gözlerinin bebeğine döşemiş tim gök kuşağının renklerinin mislini



bilmem ki ne yapayım
abaküs değilim ki sayılayım
gidenler geri dönmuyor
olmayınca işte olmuyor
dinmiyor asla dinmiyor
şu yüreğimin
içler acısı