Bizim Karakaçan bildiğin eşşek
Fırsatı bulunca depiyor meret
Boş olunca sanki bir deli fişşek
Azıcık yük vursam kepiyor meret

Rahat etsin diye gevşettim gemi
Bir kaba su koydum bir kaba yemi
Benim açımdan hiç yok da önemi
Yediği kaba şey! yapıyor meret

Sıfır aldım paldınını çulunu
Yenisiyle değiştirdim nalını
Gidişli gelişli yaptım yolunu
Yine eğri yola sapıyor meret

Bu eşşeğe çok imkanlar sağladım
Baytar tuttum,yarasını yağladım
Yeşilliğin ortasına bağladım
Bağladığım bağdan kopuyor meret

Bunun için aldım özel kaşağı
Tuttum tımar ettim baştan aşağı
Ömrümde görmedim böyle eşeği
Sırt dönsem çifteyi çarpıyor meret

Gitme dedim yularını sıyırdı
Bu inadı aramızı ayırdı
İt beni dalarken iti kayırdı
Pişkin pişkin kulak çırpıyor meret

Altından yapsam da sırtına eyer
Eşşeklik eşşeğin huyuymuş meğer
Boşunaymış ona verdiğim değer
İyilikten gıcık kapıyor meret

Akgül’den kaçınca ormana inmiş
Tilki’den Çakal’dan dostlar edinmiş
Uyuzca bir köpek üstüne binmiş
Sefil bir hayata tapıyor meret.

KEMAL AKGÜL (29.06.2018)