Kurudu dilim damağım,
Hangi derdime çare arasam,
Çaresiz kalıyorum.
Sanki camkırıkları üstünde
Çıplak ayakla yürüyor gibi,
Bin parçaya bölünüyor yüreğim.

Ne yapsam boş,
Ne etsem nafile çırpınışlarım,
Çırpındıkça fikirlerim,
Aşk’a dair beslediğim umudum
Beni sonu olmayan
Dibi karanlık
Kuyulara atıyor sanki..

Hıçkırıklara boğulmuş
Küçük bir çocuk misali ,
Varlığı ile yokluğunu yaşıyorum.
Düşlerim öksüz,
Gülüşlerim soluk mu soluk.
İmkansızlığa umut diye sarılmış
Yüreğimdeki dinmeyen
Aşk şarkıları.

Bütün inancımı,umutlarımı
Güvenimi bir gemi gibi
Dipsiz okyanuslarda batıran
O büyük dalgaların
Hala bitmeyecegini düşünerek,
Bi-çareliği yaşıyorum içimde.

Şİmdi tüm hayallerimi,
Düşlerimi,umutlarımı
Topraga gömüp,
Üstünü acılarla örtüyorum hayallerimin.
Son bir umut,
Bir damla yağmur yağsa
Yeşertse dallarımı..
*
M.yavuz