Mazinin kollarında bir sevda masalı
Bir meltem serinliğinde kalbimi yokladı
Heyecandı, mutluluktu, kalp atışıydı
Bir saniye görmek için yoluna can sunmaktı
Her zaman her yerde onu aramaktı
Olmadığı yerde mutsuz olmaktı
Hayatın biricik anlamıydı
O’nsuz dünya varsın olmasındı

Hayat gibi capcanlı taptaze birşeydi
Varlığıyla gönlümü neşelendirirdi
Her saniye aklımın köşesindeydi
Beni acımadan sevdalara perçinledi
Güneş gibi, ay gibiydi
Gecemi gündüzümü aydınlatmada birebirdi
Mutlululuğun tek tarifiydi
Bilmem ki o nasıl birşeydi?

Hasretti hüzündü kara sevdaydı
Sardı, sarmaladı ve beni yüreğinde sakladı
Marmara’nın derinliğine saldığım kalp sızımdı
Her an her saniye yürek yangınımdı
Vazgeçmek için çok çırpındığımdı
Vazgeçemediğim ve bana kalanımdı
Hayattaki en değerli varlığımdı
Canımın içinde can, biricik canânımdı

Herkeste her yüzde O’nu izlerdim
Aşk çemberinde nakış nakış desendim
O’nu gördüğüm an sanki erir biterdim
Herşeyden ama herşeyden vazgeçerdim
Yüreğimin en gizli yerinde ellerini kelepçeledim
Artık hiçbir yere gidemez, gözlerime hapsettim
Ben ömrümü O’nun yoluna vakfettim
Ve..Sonsuza kadar da onu sevmeye yemin ettim..