Umudumu sürdü dağın ardına
Haber verin yâre gelmesin artık
Yük olmaz bu sevda onun sırtına
Beni gönlüne yâr bilmesin artık

Kurduğumuz düşler gercek olmadı
Yaydan çıkan ok’lar hedef bulmadı
Verdiği sözlerin hükmü kalmadı
Ömrümden ömürler çalmasın artık

Karakışlar geçti karlar eridi
Toprak suyu emdi dala yürüdü
Kuru dallar bile çiçek bürüdü
Gözleri uzağa dalmasın artık

Laleler boy versin gelir demiştim
Diyar diyar arar bulur demiştim
Doğan güneş bizim olur demiştim
Aklı fikri bende kalmasın artık

Adını şahadet yaptım demesin
Sevmedim ki haşa taptım demesin
Evimden yurdumdan koptum demesin
Gönlünü ikiye bölmesin artık

Gönülsüz bağlara girmek istemem
Gül yerine diken dermek istemem
Bağlasalar burda durmak istemem
Sırıtıp yüzüme gülmesin artık

Bozuldu bu aşkın yasa tüzüğü
Samyeli istemez tek taş yüzüğü
Titrese de elim çektim çiziği
Yalandan boş yere ölmesin artık

S. SAMYELİ 5. kitap ( YİTİK DÜŞLER )