Bana derdi sorma sakın dertsiz insan
Derdime derman gerek, gönlüme ferman
Yanarken içim bir aşk uğruna bedelsiz
Derdime derman gerek, gönlüme ferman

Ruhum sanki boşlukta, düşüyor inan
Dost dediğim, halimi hiç sormayan
Bir selama bin can deyip, yok olan
Derdime derman gerek, gönlüme ferman

Nakşediyor nakkaş, gönlünde iman
Attığı her nakış, dilinde Kur’an
Gelip de bana boş adres soran
Derdime derman gerek, gönlüme ferman

Geceler karanlık, sokaklar mekan
Bir sokak lambası, beni aydınlatan
Karşıma gelip, bana hayal anlatan
Derdime derman gerek, gönlüme ferman

Bir daha gün bitiyor, ömür adlı sıradan
Ölsen, dostların haber bekliyor paradan
Biz gibi değil, çok şükür, Yaradan
Derdime derman gerek, gönlüme ferman
​
Deli gönül, olanları hayra yor aman
Sonra kalmaz sana da sonsuz zaman
Ey şerleri bile hayırla yoran
Derdime derman gerek, gönlüme ferman

Ey gece ile gündüzü birbirinden ayıran
Milyarlarca insanı helalinden doyuran
Ey ol deyince, imkansızları olduran
Derdime derman gerek, gönlüme ferman

ARİŞAB’ım buldun mu sığınacak liman
O liman da konuşulacak binlerce lisan
Her derdi birbirinden farklı insan
Derdime derman gerek, gönlüme ferman