Sahaf dostum, uzun zamandır körelen ve aslında özlediğim duygularıma tercüman oldu.Arkasında ta ilhanlılar dönemine ait bir tarihi cami olan Atabey cami önünde kuşlara yem veren adam resminden başlayan konu,günümüz insanlarının merhametsizliğine dek vardı.Hoş sohbet bir adamdı Gani bey.İsmine müsemma gönlü de gani bir insan.Hemen hemen bulduğu her kitabı okur.Her olaya iyi pencereden bakar,hüsnü niyetini hep muhafaza ederdi.

Sohbet dünya klasiklerinden,tanzimat edebiyatına,popüler kültür derken,çaylarımızı içmiş,lokumlarımızı yemiştik.Sahaf dükkanı iki katlıydı.Alt katta okul kitapları,kırtasiye üst katta ise Sahaf kitapları,mescit ve okuma odası vardı. Kitap okuması yapacaktık.Het hafta perşembe günleri seçilen bir kitabı o hafta okunan kişi özetini anlatıyordu.

Sonra sohbetteki tüm arkadaşlar görüşünü belirtiyordu.Bu çalışmanın çok faydalarını görüyorduk. Unutulmuyor ve farklı görüşlerle kitaba değer katılıyordu.okuma bit İçeri üç tane genç erkek girdi.Hallerinden terbiye akıyordu.İçeri girerken en önde bulunan kıvırcık saçlı ve gözlüklü olanı selam verip yanımıza geldiler.Gani bey ayağa kalkıp onlara yer gösterdi.Tanıştık.Edebiyat bölümü dördüncü sınıf öğrencileriymiş.Huseyin,Kamil ve Salim’i buraya Rahmi abi göndermiş.Aşağı caddedeki Sahaf abimiz.Aradıkları kitapları burada bulabileceklerini önermiş.Selamlaşıp çıktık.