7
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
1280
Okunma
Ataştım bağrında yanmadan söndüm
Üstüne kar yağdı dondu buz oldu
Meyvesiz kurumuş dallara döndüm
Döküldü yaprağım mevsim güz oldu
Çektiğim çileyi topraklar örter
Bilmem hangi gönül bu yükü tartar
Vurduğun darbeler saydıkça artar
Doksan dokuz dedi saydım yüz oldu
Delice savurdum yele karıştı
Diyardan diyara elle yarıştı
Düşmanımla ahbap olup barıştı
Sırrımı söyledim ona koz oldu
Yunusça yanarak harında piştim
Aşkın deryasında çağlayıp coştum
Gurbet ele düştüm ardından koştum
İzini sürerken uçtu toz oldu
Eski siyah beyaz resimler gibi
Aklına düşmeyen isimler gibi
Motifi kaybolmuş cisimler gibi
Unutuldum artık mazi söz oldu
ARİF BARAN (ARİFCE)
5.0
100% (8)