Bir gün gelir pişman olur garip gönüller
Neye yarar mezarın üstünde açsa güller
Sevgiden, aşktan başka güzel ne var cihanda
Güle kâr yok bülbülü, koyduğunda giryânda

Gülen iki göz varsa, bak, gözlerini yumma
Yarın vallahi meçhul, gelecekse muamma
Dünyanı hep süslesin, sevgilinin hayali
Olmamalı Leyla’yı seven kalbin melali
Allah mutlu olasın diye aşkı yaratmış
“İnci” gibi saklayıp, kullarına aratmış
Buldunsa sakla onu kalp denilen sedefte
Sevgilin, cemalini nakşeylesin gergefte
Kalbi, dolu olanın, dünyası da doludur
İnsan içten severse sevdiğinin kuludur
Özünde olan zaten, göz ile sözündedir
Gülüş en hoş iltifat, o da yâr yüzündedir
Okursun okursun da doyamazsın manaya
Kâh bezetirsin mâha, kâh bir gül-i ranaya

Yüzlerce şiirim var, aşka dair ey Leylaa!
Bilmiyorum ki niye yazıyorum ben hâlâ
Aslında biliyorum, sebebini, diyemem
Dersem bedelini ben firakla ödeyemem
Sevgi ezelden kondu ruhumun mayasına
En büyük mirasımdır, yarının dünyasına
İçinde sevgi olan, Mevla’mın göz bebeği
Bu yüzden severim ya kuşları, köstebeği
İnsanı insan eden, muhabbettir maşuka
Emaneti için söz verdim canım Hâlık’a

Seni isteyeceğim, gönlü geniş Allah’tan
Anladığım şey budur kıyacağım nikahtan
Kadını yaratanı, büyüteni Mevla’dır
Kızını yani seni, ondan talep evladır
Başımda taç ederim Allah’tan aldığımı
Bir emanet bilirim, gönlünü çaldığımı


S / ÂYE 22 MAYIS 2018 / ESKİŞEHİR