HAYAT KAPILARI
Bir biri ardı sıra açılınca kapılar.
İstediğinden gir gör aynı kapıya çıkar.
Dilek kapısında hakkı aradım.
Murad kapısında nura gark oldum.
Ekmek kapısında karnım doyarken,
İlim kapısında kendimi buldum.
İrfan kapıları yol verir iken,
İrşat kapısında hakka kul oldum.
Selam kapısında dur dedi bana.
Ecdat kapısında kendimi buldum.
Evlat kapısında gül dedi bana.
Sabır kapısında darlara durdum.
Devlet kapısında karnım doyurdum.
İşini dürüstçe yap dedi bana.
El kapısından içeri girdim
Gece gündüz çalış dedi bel verdi.
Namerde muhtaç olmayım diye.
Dostlarım hep omuz verdi. El verdi.
Gurbet kapısına gittim kul oldum.
Şans kapısı yüz vermedi bir türlü.
Boşa kürek çekme hepsi boş dedi.
Şans beklerken uzaklaştım hız ile.
İşim olmaz fal ile yıldız ile
Arzuladım bir zamanlar canımı.
Gönül sarayını bana döşedi.
Hepsi senin bu kapıdan gir dedi.
Ask kapısı yaktı da kor eyledi.
Dostum bana Ak dağdan kar söyledi.
Selam verdim gönlümün sultanına.
Kapı açık rahatlıkla gir dedi
Meşk kapısı ağır geldi yoruldum.
O dost bana el verdi dayan dedi.
Aşkın kıvılcımı ile tutuşup da yan dedi.
Yolumu göster dedim. Sabaha uyan dedi.
Ö nurundan aydınlanmak istedim.
Yaradan’ın adıyla oku. Al sana Kur’an dedi.
Sarıl buna gönülden, Böylece kutsan dedi.
Eğer dönmek ister isen öz yurda,
Kurtuluşun olacak inşallah İslam dedi.
Sakın ola başka rehber arama.
O Ekber’dir ilel ebet var dedi.
Şahadetin, dönüşün yalnızca ona dedi.
Gördüklerim bir düş değil ayandı.
Şu bedenim her cefaya dayandı.
Hoş geldin can bana bugün bayramdı
Sevgilimin kapısına ram oldum.
Tercih kapısında yol verdi bana.
Dostun kapısında kendimi buldum.
Gönül bahçesinden gül verdi bana.
Yaradan kapısına başımı koydum.
Eğilme dosdoğru ol dedi bana
Cömert kapısında bolluğa düştüm.
Fakirin işini gör dedi bana.
Anasız babasız ben bir öksüzdüm.
Yetimin başını sev dedi bana.
Secde kapısında Cennet’i gördüm.
Sevap kapılarına dal dedi bana.
Hayır, kapısında kendimi buldum.
Garibin aşını ver dedi bana.
Bu bir yarış çok koş da yorul. Dedi
Uğraşamam gelin ilen kız ilen
O sevgili hep benimle ol dedi.
Aşkın kapısında divana durdum.
El bağla da mescidime gel dedi.
Dost kitabı tutuşturdu elime.
Ateşiyle ömür boyu yan dedi.
Şahadeti ezberletti dilime.
Son nefeste bu sana iman dedi.
Nursel Yeşilyurt