Hayatın baharında yaşarken
Herşey anlamını kaybetmişti
O zaman, yok saydım kalbimi
Umudumu yüreğime koyamadım
İçim buruktu,
Dertlerimde söndürdüm düşlerimi,hayallerimi
Hayat gidenleri de,
Zamanı da geri getirmiyordu
Mazimi kalbime gömerken
İçim yanıyor, acım dinmiyordu
Sönmüş bir yaşamın içinde debelenirken
Kaybettiklerimle yürüyordum acının üstüne
Yüreğimde hüzün, aklımda sen vardın yine de

Bağrıma bastığım keder de
Beni çoktan kaybetmişti
Bunu anlamamıştım
Yüreğime sığmayan şiirler yazıyordum
Bir el tutmak istemiştim
Yüreğimden, yüreğine sevgimi vermek için
Sevgi dolu kalbimi yaralı bırakıp gitmiştin
İki yabancı gibiydik
Birbirimizi anlamayan
Birbirimizi tanımayan
Yoksa hayat mıydı bizi anlamayan

Oysa,huzur aramıştık içimizde
Dokunduk sevgimize
Soğudu duygular şimdi
Birbirimize" seni seviyorum "diyemedik

Bir bestenin kırık bir güftesi yazıldı şiirlerde
Paramparça kalbimle
Kibir miydi, gurur muydu bizi ayıran
Hayatı birlikte paylaşmak isterken

Aşk mutsuzlukmuş
Hayat acıymış
Ömür tükenirmiş
Yaşlılık ölümmüş

Hayatın kalbinde yolcuymuşuz hepimiz

Çerkez kızı
26.05.2018