Yorgun düşmüşüm ıssız kör sokaklarda
Her günüme en acı hicranlar yüklenir
Kır kokularını sen diye içime çekerim
Çaresiz acılara gömülür sol yanım
Ne gökyüzü, ne yıldızlar ne de ay
Gözyaşımın sağnağında kaybolurum !..


Ramazan gelir pür neşeyle gönüllerimize
Akşamlara yalnızlığın sofrası kurulur
Bir başıma kalırım iftar duasında
Uzanamam çorbanın buğulu tadına
Besmele çekerken bile titrer dudaklarım
Lokma boğazımda düğümlenir yokluğuna!..


Davul sesi derinden yankılanır sahurda
Kapımı çalmadan gider manisiz avazlar
Terkedilmiş virane ev gibiyim burada
Çarmıha gerilir günaha banmış geceler
Mehtabın ne suçu var boğulurken heceler
Koskoca arzın ortasında debelenir şiirlerim!..


İftar sofralarından ırak kalmışım yokluğuna
Bir de kahverengi bakışlarından uzak
Yalnızlığı veriyorum Karabulut’un bağrına
Üşüyorum esen yellerin vefasızlığında
Kan çanağı gözlerim umutla bakar yarına
Elbet bu günlerde geçecek aşkına yandığım!..


Zafer Direniş
...

23 Mayıs 2018 Çarşamba 23:45 KARABULUT