Başımı omzuna yasladım durdum
Gördüm ki en gerçek senmişsin kadın
Sen benim her zaman en gerçek yurdum
Meğer ki evlada yönmüşsün kadın .

Kimisi hor görmüş kimisi sövmüş
Kimi de kızınca ilk seni dövmüş
Arada sırada utanmış övmüş !
Koskoca ömürde dünmüşsün kadın .

Sırada,sofrada geri dur derler
Her şeyin kaymağın ilk önce yerler
Bunu da yapanlar kahraman erler!
Karanlığa düşman, günmüşsün kadın.

Ne okul görmüşsün ne de bir kitap
Bazen sülü püslü sözlerle hitap
Arada kendini sansan da bitap
Oğul, kız diyerek ayrılmış kadın.

Hak hukuk ne imiş, bilme demişler
Seni hiçe sayıp hakkın yemişler
Bunlar insanlığı hiç görmemişler
Sen de cahillere kanmışsın kadın !

Ana olup bize hayat vererek
Sevginin sırrına hep ilk ererek
Bin türlü baskıya göğsün gererek
Yüzünü güzele dönmüşsün kadın.

Kıymetin bilmezler insan olamaz
Gerçeği arasa asla bulamaz
Sen yoksan dünyamız sevgi dolamaz
Sen de bu Gülşen’e canmışsın kadın.
GÜLŞEN ÖZTÜRK