Şiir, anneye duyulan özlemin ve yokluğun yoğun acısını yalın ve dokunaklı bir dille ifade ediyor. Her dize, hem sevgi hem kayıp hem de derin bir sızı taşıyor; anne, yazarın hayatında adeta hem nefes hem de kan gibi var. “Yokluğun bu canda ölüme eştir” dizesi, özlemin büyüklüğünü ve kalpte bıraktığı boşluğu etkili bir şekilde hissettiriyor.
Anneciginin mekanı cennet olsun.lah rahmet eylesin.

Sevgilerimle dairem 🙏🧿🫂💙

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Yorum Yapan: Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Şiir: Annem
Şair: Gülşen Öztürk
Mevzu: Anne yokluğu, özlem, yüreğin sabrı ve gözyaşının duası

Bu şiir, evladın iç çekişiyle yazılmış;
gözyaşıyla mühürlenmiş bir mektup gibi…
Yalnızlık rüzgârı bir annenin yokluğuna değdi mi,
en güçlü gönül bile “çocuk” olur yeniden.

Her mısrada, gidenin ardından değil,
kalanın kalbinden akan bir yanış var.

Sevdiklerimiz gider;
gözyaşı, yastıkla sırdaş olur,
geceyi susturur, sabahı geciktirir.

Fakat şunu bilmek gerek:
Anne gider, şefkati kalpte nöbet tutar.
Kabirde değil;
evladının dua ettiği her nefeste yaşar.

Kalburabastî Efendi şöyle derdi:
“Cennet anaların ayağı altındaysa, evlat da oraya duayla basar.”

Yüreğinizdeki volkan, rahmete karışsın;
sızınız sabra dönüşsün, gözyaşınız şifa olsun.

Vesselam.

Hakiki kayıp, toprağa düşen değil;
yüreğin hatırlamayı bırakmasıdır.

Çok dokunaklı ve içten bir şiir… 🌸
Annenize duyduğunuz özlem ve sevgiyi, yüreğin derinliklerinden gelen bir şekilde aktarmışsınız. Her dize, kaybın ve hasretin ağır ama aynı zamanda sevgiyi diri tutan etkisini hissettiriyor.
Yüreğinize sağlık şairem.