Ne varlığın bana yetiyor
Ne yokluğun huzur veriyor
Akşam karanlık bastığında
Yalnızlık kapıma geliyor
Gidiyor yüreğin benden...
Gel artık...!

Ansızın rüzgar vuruyor yüzüme
Gözlerim buğulanıyor
Eylül sanki, üşüyor yüreğim.
Soluyor rengim, benzim
Benden ırak akşamları özlüyorum..
Gel artık...!

Bir göl içinde,derinliklerde
Kayboluyor özlemlerim
Akmak istiyor pınar gibi denize
Taşıyor ırmakların üzerinde
Nasılda özlüyorum akşamları...
Gel artık...!

O sıcak kapı çalışını
Elindeki ekmeğin kokusunu,
Koluma bıraktığın sıcaklığını
Alnıma sürdüğün buseni
Unutmak mümkün mü yar...
Gel artık...!

Nasıl özler bu gönül gül çiçeğini
Arkana sakladığın karanfilimi
Hep yaşıyorum bu sevdaları
Ben hep sende kalıyorum akşamları
Gel artık...!

Nasıl sevdim seni bu ömrümde
Özlemin içime hüsranları ekiyor
Her sabah güneş doğuyor gönlüme
Yeni umutlar ekiliyor yüreğime
Gel artık...!