İçimden içime bir nehir koşar
Yorgun bir denizde durulur ey yâr
Küçücük dünyamda bir şehir yaşar
Dağına gözlerin sarılır ey yâr

Dışarısı bahar ve her şey sensin
Kuşların dilinde şen şakrak sesin
Bir çocuk ağzında masal ülkesin
Tabiat yüzünde görülür ey yâr

Ağaç yaprağında mor kelebekler
Onmaz heyecanla gelmeni bekler
Her biri düşüne bir umut ekler
Sevdanın yoluna serilir ey yâr

Gülün kızılında utangaçlığın
O tatlı şımarman, aşka açlığın
Sıcak dokunuşa hep muhtaçlığın
Can yakan gülüşün derilir ey yâr

Şu papatya senin akraban sanki
Kokusu teninle aynı inan ki
Bakışı, yüzüme baktığın anki...
Nazından yüreğim yarılır ey yâr

İçimde bir gemi kıyıya vurgun
Ruhumdaki çocuk birazcık yorgun
Hayalim, hevesim sevdana sürgün
Vuslat mahşerde mi kurulur ey yâr?
Kahrım o zaman mı durulur ey yâr?

S.U.

Serkan Uçar

05.05.2018/İstanbul