Hayat birbiri üzerine atılan iri dalgalar
Ömür kıyılarını oyar
Büyüklüğünden habersiz düşünceler iç içe;
Görününce gökyüzünde
Bir çocuk olup
Gökkuşağına doğru koşar...
Örklenmiş kısrak gibi
Demir kazığı söker;
Ağzındaki demir gemi öfkeyle gever
O an sanki bir İlhan!..
Hazar Denizi kıyılarında kışlayan
Karadeniz’in Doğusu’ndan şahlanan
Kafdağı’nın en yükseğinde ışıldayan
Belleğini korkmadan mahmuzlayan
Mahmuzlu incir kuşuyla yarışan
Pas sarısı ışıltıyı ağartan
Dallara takılı uçurtmayı kurtaran
İçindeki periyi uyandırarak
Avuçların sıkı sıkı yumduğu tohumları evrene savuran
Gizil kapıyı aralayıp;
Özüne kavuşan..
Anahtarlar ve tohumlar;
Yüreğindeki közden kalan
İçinin ormanını vorayda şarkısıyla çınlatan
İlk yağmur katresi içinde saklı bir inci avucuna düşünce;
Tuna Nehri’ne doğru kanatlanan..
Gökkuşağının peşinden Kabe’ye ulaşıp;
Gün gibi ağarıp;gül gül açılan
İnancın duruluğunda
Yılmaz bir güçle ayağa kalkıp;
Ben yılmaz çocuk!!!..
Başardım diye haykıran..
not:(İlhan/hükümdar/Vorayda/Abhazca şarkı/Kızınızı Almaya Geldik)