VEYSEL DİYE

----------- Aşık Veysel’e -
Gece, gündüz ağıt yakam
Veysel diye, Veysel diye.
Kara güne akca bakam
Veysel diye, Veysel diye.

Gözü ama görür idi
Her gönülü bilir idi
Bütün millet sever idi
Veysel diye, Veysel diye.

Yağmur yağar damla damla
Gönlüm ağlar her an gamla
Ağıt yükselir duamla
Veysel diye, Veysel diye.

Toprakta tohum zillendi
Yeşerdi dibi bellendi
Küçük çocuğum dillendi
Veysel diye, Veysel diye.

Sazın elde pas tutmadı
Ayrılığın soğutmadı
Dostlar daha unutmadı
Veysel diye, Veysel diye.

İSMAİLOĞLU yas saçtı
Başta duran yüce taçtı
Kara toprak kucak açtı
Veysel diye, Veysel diye.
---- 16.10.1976 - Adana

İsmailoğlu Mustafa YILMAZ – İstanbul

Kaynak: “TURANDA ÇAKAN ŞİMŞEK” Şiir Kitabı. 1977 Oğuz Matbaası – Adana.

........................................................