Bazen nefes almak insanda oluyor kusur.
Baharı beraber görmedik ya sol tarafım hep buzul.
Biz diye bir şey olmadığının farkındayım.
Bu yüzden seni düşünmek hissettiğim tek huzur.

Şiirler yazmam gerekiyor kendimi üzüp.
Ortak nokta yapmamamız gerekiyordu güzü.
Yıllardır mevsimler bana getirmiyor hüzün.
Çünkü hayatımın en güzel manzarası yüzün.

Ayrılığı gösterirken kalbimin batısı,
Anladım aşkların siyah beyaz kalmayacak anısı.
Şair değilim ama sana şiirden ev yaptım,
Dört bir yanı kalemden, kağıt çatısı.

Onlarca hak etmediğim acı söz söyledin.
Olsun tekrar söyle, sesini çok özledim.
Sanma ki aşktan yana bu bir gösteri.
Herkese gözyaşı, sana göl gözlerim.

Yolunu kaybedenlerin dönmesi gerekiyor başa.
Benim kalbim sen olduğun sürece dönmez taşa.
Mutluluk bir umuttur, ölüm döşeğinde olur yaşam.
Düşünsene bir insan kalbi olmadan nasıl yaşar?

Kimin adınla dolup taşar camının buğusu.
Kim yapar saçlarını doğanın kokusu.
Seni benden daha çok sevenlerin aşksa konusu,
Onlara söyle, önce bu harikaları okusun.

Seni çok seviyorum ve bunun yok bir nedeni.
Nedenleri olan şeylerin olmuyor pek ederi.
Seninle aynı yastıkta uyumak, olmasa da kaderim.
Aynı dünyada olduğumuz için teşekkür ederim.

Tayf