BELKİ
Severim tüm insanlığı,
Yaftalamaz gönül defterim.
Silerim kimlik haketmeyini,
Ruhumda çarmıha gererim belki.

Vefadan alırım bir tutam ilham,
Severim güzeli, hiç dayanamam,
Aşk deryasını yok sayamam,
Gönülden gönüle koşarım belki.

Ümitler açar , rengim hep mor,
Yanar içimde , kırmızılar kor.
Çeksemde acıyı , dayanmak zor,
Kadere silahı çekerim belki.

Ölümü okşar bir an ellerim,
Yansamda, belli olmaz küllerim.
İklimler geçer devrilir yıllarım,
Zamana aheste gülerim belki.

Geceye versemde binbir ahenk,
Şiirlerim gürültülü , yokuşum hendek.
Düşer! gönlümden gizemler bilerek,
Sevginin tahtını yaparım belki.

Arayana vuslat, uzak sayılmaz,
Ümit var ise ,seven yorulmaz.
Hicran duvarında yollar bulunmaz,
Kadere meydan okurum belki.

Seferden sefere çıkarken ruhum,
Hep karışık akar ,içsel durumum
Meçhule koşar , bilinmez yolum,
Serabı çöllere satarım belki.
ZEHRA 🌗YÜCEL(19.4.2018)saat 12.00