Dağlardı arkadaşın, yoldaşın
Sırdaşın, derdini dinleyenin
Sesine sesiyle karşılık veren
Yalnızlığına teselli olan
Ve bir dağ değil miydi zaten
Seni sevdiğinle buluşturan
Aracı olan,sana kucak açan
Sırtını yasladığın
Öyle bir dağ ki
Öyle bir menzil ki
Şimdi o menzilde evlatların seni anıyor
Dua dua sana yağıyor
Ruhlar ruhuna yüreğindeki o büyük sevginle ulaşıyor..
Gözyaşlarının dindiği eşsiz mekan!
Acıların, yalnızlığın, aşk acısının,hüznün,kederin bittigi kutlu dağ!
Vuslat diyârı
Duaların reddolunmadığı lâ mekân
Asırlar sonra geldiğin bu dağda
Ve seni buraya gönderen diğer dağlardan
Selam vardı bu yüce dağa
Bekliyordu Adem’in seni bu dağda.
......
Bu nasıl bir karşılaşmaydı
Başlar secdede, iki gönül tövbede
Bedeli ağır olmuştu nisyânın..
Ama artık bitmişti bu ağır imtihan
Şükür vardı secdede
Mutluluk gözyaşı vardı gözlerde
Artık Adem Havva’sına Havva Adem’ine kavuşmuştu
Yer, gök, semavat, kâinat bayram yapıyordu
Çünkü Adem ve Havva ağlarken herşey ağlıyordu
Şimdi güneşin, ayın, dünyanın, hatta kâinatın mutluluktan başı dönüyordu
Melekler de bu kutlamaya katıldı
Artık Adem diğer yarısına kavuşmuştu ya
Güçlüydü..
Hazırdı kutlu vazifeye..
...
Ayrılık acısı, vuslat sancısı
Sevgiliye kavusmak için verilen sabır savaşı
Aşkın yoğurdugu yürek ağrısı
Sevginin, aşkın, muhabbetin güzelliği artık fıtratta hazırdı..
Ve..
İnsanlığa bu duygu Hz Adem’den ve Hz Havva’dan miras kaldı..
...
İki yüz yıl günahlarını sırtlarından atmak için
İkisi bir yürek tövbe kucağından ayrılmadı
Rabbin gazabından rahmetine sığındı
Dillerinde bir dua, bir tövbe yankılandı
Ey Rabbimiz! Kendimize yazık ettik.
Şayet sen kusurumuzu örtüp, bize merhamet etmezsen,
En büyük hüsrana uğrayanlardan oluruz.(Araf 7/27)
....
Ve..Arındılar günah yükünden
Tövbeleri kabul oldu..
Derman oldu dertlerine Rahman
O ay Muharrem ayıydı
Günahların affolduğu ay..
Ey benim ilk Peygamberim!
Hilkat sebebi babam!
Ey benim güzeller güzeli anam!
Oldu yüzünüz ay..
Yüreğiniz aydın..
Gözünüz aydın ..

Ve..
Bu kavuşma mutlu bir son değil
İnsanlık için mutlu bir başlangıçtı...