Fıtrata yerleştirilen aşk nereden geliyor? 2
Hz Havva ..
Yoktu yanında goncası
Ağladı..
Ağladı..
Ağladı..
Ağıdı meleklerin yüreklerini dağladı
Hasret acısı, vuslat sancısı, meleklerin gözyaşlarına karıştı
Hüzün deryasında çırpındı, çırpındı..
Ama içindeki azim ve aşk cennetten inmişti
Sanki yıllanmış bir cennet şarabıydı..
Öyle ki hergün azminin ve aşkının şarabını yudumladı
Aşk acısını her öğüne katık yaptı
Bir an dahi olsun yılmadı!
O anaydı,eşti, yoldaştı, sırdaştı,hayat arkadaşıydı
Göz nuruydu, elmastı, yakuttu, pırlantaydı!
Hz Adem’in gönül aynasıydı..
Cennetteki hurisiydi..
Güzeller güzeli aşk deryasıydı!
Uğruna can sunulandı
Eşi menendi yoktu
Aman Allahım!
O nasıl bir güzellikti!
Bütün güzeller güzelliğini ondan almıştı
Çünkü o cennet hatunuydu!
Huriler onun yanında sönük kalırdı
Hatta hûrilerdeki güzellik de onun bir yansımasıydı
Cennetin de dünyanın da biricik anasıydı!
Havva Ademsiz napardı?
Diğer yarısı olmadan nasıl hayata tutunabilirdi?
Yüzü nasıl gülerdi?
Huzura nasıl ulaşırdı?
Koca dünya onu da yutmaz mıydı?
Ademini bulmalıydı
Geceyi gündüzü yol yapmalıydı
O yolları ümitle ve sabırla aşmalıydı..
Yollar dikenli de olsa yokuş da olsa asla yılmamalıydı!
Çünkü bu acı dayanılmazdı!
Lime lime etmişti canını
Her bir parçası Adem’inin adını sayıklardı
Ayrılık ölümden de beterdi
Ölüm bir kere olurdu
Ama bu ayrılıkla o sanki hergün ölüp ölüp diriliyordu
Herşey hayat olmak için Havva’ya
Âdeta yarışırdı kıyasıya
Heyhat..
İki dünya birleşse bile yine de faydasızdı
Tek isteği canından öte olan cânânına kavuşmaktı
Ah bir kavuşsaydı Adem’ine!
Acıyla demlendiği günler dönseydi cennetâsa iklimlere..
Yalnızlık,canına yoldaş olan tek duyguydu..
Hasretlik ise ruhunu biran bile rahat bırakmazdı!
Aradı aradı,
Adeta aramadığı yer kalmamıştı
Yıllar yılları kovaladı..
Emir büyük yerden gelmeliydi
Herşeyin bir vakti saati vardı..
Kâh hüzün seylaplarında boğulurken
Kâh ümidin başaklarında boy vermeye devam ederken
Mevsimler geldi geçti ama Adem’i gelmedi
Ah anacığım bu acıya kalbin nasıl dayandı?
Yaşanılan aşk acıları,hasret sancıları,
Evlatlarına senden mi miras kaldı?
Sendeki sabır nasıl bir sabırdı?
Tebriklere şayan metanetin,sabrın!
Kimbilir ayrılık kaç yüzyıl canını yaktı?
Dert yüklü, keder yüklü,
Hüzün yüklü bir şekilde yıllar yılları kovalarken
Yüzüne bakıp benzeteceğin
Benzetip de bir nebzecik rahatlayacağın
Başka bir yüz de yoktu!
Vardı aslında!
Tıpkı nazlı bir ceylan gibi
Bir nehre doğru eğildiğinde
Kendi yüzünde Adem’ini görürdün..
Derdini dökmek istesen
Sesine karşılık veren dağlar hâricinde başka varlık da yoktu!
Dağlardı arkadaşın, yoldaşın..

İkinci bölüm sonu..