Hüzünlendiğin günlerde
Bir başka oluyorsun dostum
Bir başka oluyorsun,
Nasıl desem hani
Başı dumanlı bir dağın eteğindeki
Bir bağda
Çırpınarak öten bülbül gibi
Dertten deliye dönüyorsun

Hüzünlendiğin günlerde
Bir başka oluyorsun dostum
Bir başka
Hani nasıl desem,
İç içe geçen duygularını
Kendi içine gömmüş gibi âdeta
Acı acı gülen bir matruşka

Hüzünlendiğin günlerde
Bir başka oluyorsun dostum
Bir başka oluyorsun,
Nasıl desem hani
Yakamoz sarısı duygularla beyni
Allak bullak olmuş biri gibi
Bakışların tutuk, kafan dalgın
Eller şakakta öylece kala kalıyorsun

Hüzünlendiğin günlerde
Bir başka oluyorsun dostum
Bir başka
Hani nasıl desem,
Soluk soluğa
Köşe bucak kayıp atını arayan
Bir canhıraş seyis oluyorsun
Gam bulutlarıyla
Dopdolu bir göğün altında...

Hüzünlendiğin günlerde
Gecelerin katili oluyor gözlerin
Hem delik deşik ediyor karanlıkları
Bıçaktan keskin bakışların
Hem mevt dağının kulaklarını çınlatıyor
Ruhundan kopan haykırışların

Mesut ÖZÜNLÜ