0
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
1320
Okunma
Ben susmuştum aslında
Söz vermiştim kendime.
Anmayacaktım adını da...
Hani şu kırmızı gülün üstüne
Düşen çiğ tanesi var ya,
Sabah sabah öyle bir
Baktı ki yüzüme...
Vurgun yemiş gibiyim,
Gözümden yüreğime.
Hep onun yüzünden...
Yine düştün aklıma.
Ben sussam da,
Susturamıyorum ki
Bu yangın yeri yüreği.
Ben , ben aslında
Uslu çocuk olurum da,
Suç, hep söz dinlemez baharda...
Açılıp saçılıyor renk renk,
Coşturuyor beni de...
Hep onun suçu.
Durmuyor ki yerinde...
M. Akın
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
