Sen bana bir istanbul şehrisin aşk
bazen kalabalık içinde yalnız kalmak gibi
bazen aydınlık sokakta karanlıkta olup korkmak gibi .

sevdam istanbul kokan yarim
gözlerinin mavi okyonusunda boğulmak
vardı şimdi
ellerinde uçurtma uçurmak
ve
göklerde buluşmak vardı

istanbul kokan yarim
yalnızlığıma dost
sesizligime dil ol
karanlığıma ışık
hüznüme neşe ol

hadi mavi göklere çıkıp
birlikte aynı havayı soluyalım

olurmu ey aşk
olurmu ey istanbul...

Şengül Erdoğan

Paylaş:

18 Beğeni

+10 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (14)

5.0

100% (14)

İstanbul şehri aşk Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz İstanbul şehri aşk şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

istanbul şehri aşk şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Mahmut Cantekin, @mahmutcantekin

25.3.2018 22:01:45

Çok güzel.
Zekanın dili şiir.
Yüreğine sağlık.

Kul Seyyah, @kul-seyyah

24.3.2018 12:32:31

5 puan verdi

Aşk-ı istanbulla özdeşleştirmek usta işiydi.Tebrik ederim,selamlar...

Gamzelimm, @gamzelimm

24.3.2018 09:20:30

5 puan verdi

Şiir güzel, şiirin hikayesi ayrı güzel. Velhasıl aşk ve İstanbul çok yakışıyor birbirine

İçten sıcacık bir çağrı gibiydi şiir

Yüreğinizden aşk hiç eksilmesin. Sevgiyle

Mevaa, @mevaa

23.3.2018 22:01:43

5 puan verdi

İstanbul kokan yarim..
Deniz kokan sevdam..
Denizin derin mavisi
Gözlerin
Sesin şimdi İstanbul
Sen şimdi İstanbul...
Atsam adımımı sana
Çok yakınsın bana..
Bir İstanbul kadar hatta...

Çok güzel bir şiirdi şairem, yüreğine sağlık, zevkle okudum, tebrik ederim....

ŞÛRZAN, @s-rzan2

23.3.2018 21:49:49

Bana bir İstanbul çiz mavi ve yeşil
Gözlerinde ki düşleri sökmeli Boğaziçinde ki tuzlu seyir
Uzanıp öpmeli gözlerinden kız kulesinin
Aşkın en bâkir yerinden
Biraz sevecen
Biraz hâkir

Bir poyraz esmeli yedi kuleden
Gözlerindeki delice aşkı sökmeli bırakıp avuçlarıma
Gözümün tutkulu yaşlarını yüzdürmeli Sarıyer’den
Örtmeli yüreğimi Rumeli hisarında bıçak sırtı kesik
Teninin kısrağı haşarılığı gibi
Sarmalı beni delice bir poyraz üstelik

Kıyılar yelpaze
Eser gönül nârıma
Yarı hüsran
Yarı sevinç
Kanaviçe yordamı deniz ve kıyı öylece
Bakışlarımda akşam
Gündüz derin bir ışıklı rüzgâr
Eteklerinde ılgıt ılgıt yalpalayan deniz

Uzağım senden
Sen İstanbul
Ben senden yoksun bir yolcu
Devşirme bir zaferin koynunda ben anlık öpüşler saklanır
Ve utandırır
Meneviş elli bir çocuk belledim…

Sen İstanbul
Ben sana uğrak malum yolcu

Minarelerinde biat
Küskün kaktüsler
Dikenlerinde gül batar
Şimdi yâr çöreklenir bağrıma

Sen İstanbul
Ben yâr/alı yolcu

Son yerden bakışlarımı çekti
Sandalın kuluçkasında hasret
Hasretin heybesinde İstanbul
Gece ilikler hecelerini
Koyaklarında şiir
Dizilir gerdanına inci

Gece İstanbul
Ben geceden uykusuz
Yorgun bir yolcu

Bana bir İstanbul çiz
Hasrettin gölgesinde gemi
Sancak sancak yokuş
Nem salsın gözlerime aşktan bir ağlama

Sen hasretten İstanbul
Ben vuslata dalan bir yolcu

---n u r e t t i n Ö N D E R

Kıyısız tebriğimle