Rüzgâr

O Rüzgâr beni öyle bir aldı ki
Hiç kendime bir şey soramadım
Bıraktım kendimi esişine
Gözlerim gözlerin de
Yüzüne bakmaya
Sesini duymaya
Kalbim atışını
Heyecanımı

Bu kadın beni alıp götürüyor
Ruhumu gül bahçelere
Mis kokular içerisinde
Rengarenk düşlere
Gülücüklere boğuyor
Sonra öpücüklere
Ellerim terinde
Titriyorum

Dönüp bakmak istemiyorum arkama
Evvelsi günden kalan kendime
Bırakmak istiyorum orda
Her şeye sırtımı dönüp
Dalıp güne
Seviyorum işte ilktir böyle canhıraş
Aşka koşuşum dörtnala doludizgin
Ayak değmemiş topraklara
Yeni bir keşfi
Sahiplenmeye
Evvelsi gün düşün beni kayıttan

Yeni bir isim yeni bir ad
Yazın kader haneme
Bu günün tarihini
Yeni doğdu
Beni arayıp sormasın kimse
Hatırlanmak istemiyorum
Bir hafıza kaybında kalıp
Bir kadının kanatlarında
Hafifledim
Uçuyorum

Ahmet Coşkun