Sükûtun isyanmış, gülüşün hançer,
Dökülmüş alnından boncuk boncuk ter…
El açıp Allah’a aşkla her seher,
Habib’in yolunu, iman yazmışsın

Gözetip yerleri, arş-ı alayı,
Osman’ın gördüğü kutlu rüyayı,
Yavuz’a dar gelen koca dünyayı,
Menzile erecek kervan yazmışsın.

Dilimiz eyvaha kaldı diyorsun,
Dünyamız siyaha kaldı diyorsun,
İşimiz Allah’a kaldı diyorsun,
Hikmet dolu sözler, lisan yazmışsın.

Rabbine gönülden bağlı kul olmuş,
Vatan deyip yana yana kül olmuş,
TÜRK İSLAM motifli zarfta pul olmuş,
Sızlayan yürekle vicdan yazmışsın.

Sağmış bulutlardan sevda hasını,
Bir ömür tutmuşsun yurdun yasını,
Kargalar devirmiş çorba tasını,
Gözlerini dört aç Hasan yazmışsın.

Sen aka ak dersin, inatlar kara,
Sen vatan demişsin, onlarsa para,
Ayakla baş ters düşünce nazara,
‘El insaf be, biraz izan!’ yazmışsın.

Karlı dağlardaki deli rüzgârı,
Sevgiyle çağlayan nice pınarı,
Hayal ve Gerçeği, başka baharı,
Yüreklere yağan baran yazmışsın

Kurda yürek, kuşa kanat olmuşsun,
Aşkı irdeleyen sanat olmuşsun,
Nefessize nefes, takat olmuşsun,
Günü gelir, döner devran yazmışsın.

‘Hey uyanın, alev sardı âlemi,’
Hakk’ı yazsın hazırlayın kalemi,
Bünyedeki tüm dertleri elemi,
Sevda, gurbet, hasret, hicran yazmışsın.


Mahzun gözlerinde birikmiş yaşın,
Bir ömür boyunca dik durmuş başın,
Yatağın topraktır, yastıksa taşın,
Günbeyli’nin gönlü viran yazmışsın.


Koç yiğit duruşlu sıra dağ gibi,
Yediveren açmış gülşen, bağ gibi,
Çağı aydınlatan bir çerağ gibi,
Serlevha KARAKOÇ, unvan yazmışsın

Mahmut TOPBAŞLI