Asırlardır gözlerin aklımda Naira
Allak bullaklığını görmüyor musun aklımın?
Nasıl gülebiliyorsun bu bedbaht halime Naira?
İnsafın zerresinde nasıl böyle Karun’a bürünürsün?

Gir şimdi gir girdabına gönlümün Naira,
Yut bütün azabını kurtar beni bu ahzenden.
Ve boğul Naira boğul ki
misk ve anber koksun gönlümün tüm muhiti.

Geç kalınmışlığın kurbanlarıyız artık,
iflahımıza imkan var mı bilinmez.
Nasıl da bir cellat gibi biter adamın ensesinde zaman,
Nasılda bakmaz gözyaşına adamın.

Şimdi üryan bir yalnızlık oynaşır koynumda,
Zamana ihraç edilmiş hulyalar ertesinde.
Geç kalınmışlığın kurbanlarıyız Naira,
iflahımıza imkan var mı bilinmez.

Uzaklar memleketine selam saldım neredeysen çıkıp gel Naira.
Gel otur gönül soframa usulca,
Gel ki altın tepside elemlerim işlemeli bardaklarda,
feleğin kanını sunayım sana.

Çağlar aşsada örselenmiş yalnızlığımız
Unutma Naira! yaratan yaratılmamış ve kudreti sual olunmaz
Dinç tut,kaybetme inancını,inan vuslatımıza,
Eyvah! Zira inanmazsan küfre düşersin Naira.