1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
1678
Okunma
-bu gün-
ansızın rüyalarıma ince bir kar yağmış
bir tül gibi kaplamış hüzünlerimin üstünü
tövbesiz akşamın misafiri gibiyim sanki
puslu bir günün ardından
vakitsiz hüznün apansız çöküşüne ağlıyorum
her sabah ayrı bir duygu
her dilde ayrı bir melodi
yankılanır yalnızlığımın sonsuzluğunda
lanet bir çember var şimdi
her gün bedenimi biraz daha sıkan
cam kırığında kanattıkça kanatan
zamana yenik bir çocuk var şimdi içimde
bütün ağlamalarıma ses olan
beni bir sen anlarsın
bir sen
o zaman durma,
ya devir ömrümün sehpasını
ya da azad et beni...
20 Şubat 2018
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz