Ay benliğini çıkarmış gibi aradan
Dünyada yaşanan bunca acıdan
Rahatsız olan sanki bir insan!..
Kırmızı kaftanını giymiş;
Fatih Sultan Mehmet Han..
Ve küheylan...
Mehmetçiklerinin başında bir komutan
Ay-yıldızlı kırmızı bayrağı gönlere çıkartan
Yüz-elli-üç içindeki denklemden
Bayrak açmış dünyaya dokunuyordu dolunay!...
Ufki titrek bir serzenişle
Kıyıları çağırıyordu dolunay
Yürekler kabarmış birer deniz gibi
Afrin’e zeytin dalı taşıyan Mehmetçikler var
Ay-Yıldız’lı bayrağa bu gece;
Dolunayın aşkı var...
Ak güvercin gibi Ey Hilal!...
Gökte yıldız yıldız süzülen;
Dolunayın önüne dizilen
Barbaros Hayrettin Paşa Yelkenlisi
Vahdet Denizi’ne dizili:
İnsanlık için ayağa kalmış
Düşman sığınaklarını dağıtmış
Afrinin zeytin gözlü çocukları için
Münafıklığı kovalamış..
Yer ile yeksan olan düşman için
Ey sevgili canımın canı vatan:
Arş-ı alem biliyor ki:
Bu gün Vahdet Denizi içinde
Dolunay yüzüyor...
Sanki yakuttan bir gün:
Kendi varlığından geçebilen
Hak potasında eriyen
Marifetin başladığı
Evliyaların hüner arzı ile
Gökyüzüne yıldız yıldız yükselen
Şehitlerin canı ile;
Hakikat erleri marifet nidasıyla
Kulakları çınlatırken;
Barış ateşiyle yanıp narlaşırken;
Marifetin başlangıcı
Evliya ve enbiyaların hakkı
Mehmetçiğin uzattığı zeytin dalı...
İşte bunun için dolunayın tüm çabası.
Söyler mücrim,yüzü kara düşmanlara
Barışa nazar kılma Allah aşkına!...