Ben seninle açtım
Gözlerimi dünyaya
Senden öğrendim sevginin
Ne demek olduğunu

Sen öğrettin bana hayata gülümsemeyi
Sen öğrettin iyiyi doğruyu güzeli
Her düşüşümde kaldırdın beni
Yüreğin parçalanarak

Büyüttün beni anne
Göz pınarımdan süzülen
Bir damla yaşa kıyamadan
Beni sevmeye doymadan

Sen sözlerinle anlatmaya çalıştın
Hayatın zorluklarını
Riyakarları,yalancıları
Yüzüne gülüp de kuyunu kazanları

Gün geldi kopardılar senin goncanı dalından
Hiç kimse sen değildi ki anne
Yürekleri yanacak
Senin gibi saçımın teline kıyamayacak

Anlattıklarından nasıl
Anlayabilirdim ki anne
Benim yüreğim tertemizdi
Benim beynim kurnazlıklarla dolu değildi ki

Ben herkesi sen sanmışım
Her zaman elimden tutarlar sanmışım
Düşüpte çakıldığımda yürekleri yanarak
Kaldırırlar sanmışım

Şimdi yanarım ki
Benim de çocuklarım birgün acılar çekecek
Türlü türlü oyunlara gelecek
Ne yazık ki anlayamayacaklar
Acıyla yoğurulmadan saf temiz yürekleri..