SON MEKTUP (434)

Bu yürek bu gönül senin içindi.
Bu son mektubumdur bunu iyi bil.
Sevdamız tanrının bize lütfuydu.
Bu son mektubumdur bunu iyi bil.

Sorma bu mektubu bak nedeni çok.
Bu aşkın peşinden sen gideni yok.
Bununla ilgili söz edeni yok.
Bu son mektubumdur bunu iyi bil.

İçimde ateş var yangısı çoktur.
Gönlünde sevginin yeri mi yoktur.
Aşk bize tanrının verdiği haktır.
Bu son mektubumdur bunu iyi bil.

Ezelden ebede gidilen yolda.
Yoruldum üzüldüm koymadın hal da.
Yaprak boyun bükmüş bak işte dalda.
Bu son mektubumdur bunu iyi bil.

Bununda ötesi var mı bilinmez.
Ta yürekten gelir sevgi silinmez
Üzülecek hale asla gülünmez.
Bu son mektubumdur bunu iyi bil.

Bağımda bahçemde güllerim solmuş.
Açması bir başka bahara kalmış.
Ayrılık illeti bizleri bulmuş.
Bu son mektubumdur bunu iyi bil.

Seviyorum seni hem de sonsuzca.
Çekerim sevdanı aç ve susuzca.
Budur son feryadım budur sessizce.
Bu son mektubumdur bunu iyi bil.

Bu son mektup dilden böyle dökülmüş.
Aşkın acısından yürek sökülmüş.
Zayi Ozan içten yanmış yakılmış.
Bu son mektubumdur bunu iyi bil.

İlhan ATEŞ (Zayi Ozan)
Ankara, 28/01/2018 Pazar
Yayın : 29/01/2018 Ptsi.
www.edebiyatdefteri.com/siir/1142249/