Son nefes alışlarıydı çırpınan yüreğin
Bitiyordu artık dünyada sürülen saltanat
Yaklaşıyordu başlangıcına sonun
Yaklaşmıştı onun için küçük kıyamet...

Bir damla süzüldü gözlerinin pınarından
Damla gözünden yastığa ulaşmadan canlandı hatırat
Yüzünde belli belirsiz tebessümle kımıldamadan
Oynadı son filmini hayat...

Çocukluğu geldi önce; en güzel yıllar
Anne, baba korumasında korkusuz hayat
Bir oyunları vardı bir de oyuncaklar
Bir masal diyarında çırpıyordu kanat...

Büyüdü başladı talebelik yılları
İlk sorumlulukları yüklendi omuzlarına
Eğdirmedi önüne hiç ailesinin boyunlarını
Zor da olsa veda etti yavaş yavaş oyunlarına...

İlk aşk tohumları filizlendiğinde yüreğinde
Afallamıştı, kimseciklere diyememişti yüreğindekileri
Hep uzaktan baktı hasret kaldı sevdiğine
Gözyaşları döktü gizli gizli geceleri...

O ilk aşktan, ilk acılardan korkmuştu bir kere
Ama hayatı boyunca kaçamadı bu doyulmaz duygudan
Aşkın kendisini sevdi aşık olunandan ziyade
Tatmalıydı her zerresini hiç uslanmadan...

Hayatın sorumluluklarını aldığında omzuna
Artık o da bir yetişkindi, kendi ayakları üzerinde duran
Hazırlanmalıydı belirsiz yarınlarına
İyi bir birey olmalıydı, her güçlükte yıkılmayan...

Evlendi, iki de çocuğu oldu birbirinden şirin
Hayatta tattığı en güzel duyguydu o küçük yürekler
Onlar büyüdükçe o yaşlandı, durmadı zaman
O upuzun seneler olmuştu sanki an...

Aldığı ilk nefesi verecekti birazdan
Pişmanlıklar, aşklar, korkular, nefretler, sevinçler...
Hepsi teker teker oluyordu yalan...
Yüzünde minik bir tebessüm belli belirsiz kımıldar
Kapanır gözleri sonsuzluğa, uyanmamak üzere uykudan...



15/05/2008
yağmurî