YAŞAYAMADIM...

Bir sabahta,ya öğlen yada akşamda,
Gelmişim dünyaya da,yaşayamadım,
Hep ciddi oldum da,yoktur şakamda,
Ağlamışım dünyaya da,yaşayamadım...

Çocukluk geldi çattı,dayanmış kapıya,
Yaşam denilen boş ve düzensiz yapıya,
Uyamaz isen eğer sen,yutarsın hapı ya,
Gülmemişim dünyaya da,yaşayamadım...

Gençlikte esiyorsa serde,kavak yelleri,
Mehter yürüyüşü gibi,iki ileri birde geri,
Çıkmış ise karşına da,kanatsız birde peri,
Sövmemişim dünyaya da,yaşayamadım...

İş,aş ve ekmekle,başlıyor ise mücadele,
Dışarıdan yaşamına,yoksa bir müdahale,
Ömrün mutlu,mesutsa,işine de rastgele,
Bakmamışım dünyaya da,yaşayamadım...

Anlamadan gençliğimi,esmemiş ise yel,
Üstüne gelmiştir,yağmurlar,dolu ve sel,
Karşına çıkan,şeytandan tutmuş ise döl,
Çatmamışım dünyaya da,yaşayamadım...

Boş gezenin kalfası,sokaklarda da avare,
Hayalleri yüksekmiş,gökte uçan tayyare,
Dileğiniyse söylemiş,selam söyleyin yare,
Satmamışım dünyayı da,yaşayamadım...

Geçti yolun yarısı,sabahında Üsküdar’ın,
Dönüşmüşsün ailede,gölgeliyse çınarın,
Sevinç ve kederde,akmıyorsa göz pınarın,
Karışmamışım dünyaya da,yaşayamadım...

Evlatların aleminde, kalmıştır sana derdi,
Akranların birer birer,yerlere postu serdi,
Bozulmuş bağ,bahçelerin,yenisini ekerdi,
Alışmamışım dünyaya da, yaşayamadım...

Şeyhim;Derki yaş gelip,dayanmış kemale,
Yakınlarından gelmez,haberler ve havale,
Bohçanda kalmamış ise,ne azık ne nevale,
Boşlamamışım dünyayı da,yaşayamadım...

Nurettin GÜLBEY
Saat : 20.33
19.01.2018
Yalova