![]() Bir Gülüşe Kanansın, Ücretin Belli Senin
“İp”in ile kuyuya, inenlere uyarım
Bir gülüşe kanansın, ücretin belli senin Desem posta koyarsın, beni benden sayarım Kulları kül edensin, kudretin belli senin Bedenin üzerine, çökmeden can direği Karanlığa karanlık, sarmadan can meleği Hayallerin üstüne, giydirip can yeleği Varlığınla kandırmak, niyetin belli senin Hizaya getirirsin, tek dozunla densizi Cüzden öze göçene, sen söylersin son sözü Kayıtsız kalanlara, göstermezsin gün yüzü Tescillisin âlemde, sıkletin belli senin Fark etmez muhatabın, gonca ya da olgunca Aşka talip olanı, koşturursun ardınca Her kime dokunarak, atsan kalbine kanca Emrinde köle olur, kuvvetin belli senin Bilmeyenler öğrensin, sakinindir “Lâmekân” Eserinle gülmeyen, ölüdür muhtemelen Yörüngene girince, Leylâ’da Mevla bulan Mecnun ve şürekâsı, ümmetin belli senin Hiçbir tabip saramaz, marifetin yarayı Yurt bilirsin adınla anıldığın sarayı Delibal’ın mülkünde, alırsın baş sırayı İsmine gönül derler, mabedin belli senin Celil ÇINKIR - DELİBAL |