Bilsen nasıl özledim canım nasıl acıyor
Gördüğüm her insanı inan sen sanarım ben
İçimde iltihaplı bir yaradır sancıyor
Sabrıma aşkı ekler hasrete banarım ben

Ağlamaktan gözlerim Kerbela çölü gibi
Göğsümde birikenler ıstırap gölü gibi
Görsen dolaşıyorum yaşayan ölü gibi
Bir yudum sohbetinle susuzken kanarım ben

Mahrum etme sevginden muhtacım bir lokmaya
Ellerimi açarım beş vakit şu semaya
Sığındım yalvarırım doksan dokuz Esma’ya
Ettiğim dualarda hep seni anarım ben

Ben sanmıştım gidişin uzun değil bir mühlet
Öyle zor geliyor ki ayrılık denen illet
Gönlünün durağına kessen artık bir bilet
Yokluğun kış kıyamet yaz günü donarım ben

Duyan yeni sanıyor biz eskiyiz çok eski
Bir de Şems Mevlana’ya böyle inandı belki
Döneceğin gün için gözüm yolda inan ki
Bir kıvılcımın yeter tutuşur yanarım ben

Beyazmelek 11/12/2017