Bir kan idik, canlandık, dünyaya geldik
Ana rahminden ayrıldık
Tıkır tıkır uyurken tahta beşiklerde
Kucağa alındık beşiklerden ayrıldık
Çantayı sırtlandık okula yollandık
Evimizden ayrıldık…
Otuz ikilik dişimizle tanışırken
Süt dişlerimizden ayrıldık
Büyüdük ergen olduk
Çocukluğumuzdan ayrıldık
Aşık olduk sevgilimizden ayrıldık
Gurbete gittik köyümüzden ayrıldık
Yolumuzdan, bahçemizden, çeşmemizden ayrıldık…
Üç günlük dünya menfaati için
Şefkatten, merhametten, vicdanımızdan ayrıldık
Olmayana isyan ettik, var olana sevinmedik
Siteme sarıldık şükrümüzden ayrıldık….
Boşu tuttuk da doluya pas vermedik
Duadan ayrıldık, zikrimizden ayrıldık….
Bir seldik oysa sevda derelerinde
Bulutlar göçtü çayımızdan ayrıldık
Bir ok gibi fırladık kaderin hedef tahtasına
Ustamızdan ayrıldık, yayımızdan ayrıldık…
Beş boğazın karın derdine düştük
Leçemizden ayrıldık, depemizden ayrıldık
Kara kader içlendirip ağlattı bizi
Gözümüzden, özümüzden ayrıldık…
Sallaya sallaya yakardık teneke mangalımızı
Dumanımızdan ayrıldık, közümüzden ayrıldık
Ne çapaya gider olduk, ne de domatise
Pambuktan, darıdan, yazımızdan ayrıldık….

Böyle işte hep ayrılıyoruz
Yaşlanıyoruz, gençliğimizden ayrılıyoruz
Hastalanıyoruz, sıhhatimizden ayrılıyoruz
Anamızdan, babamızdan ayrılıyoruz…
İşten kovuluyoruz işimizden
Yoruluyoruz gücümüzden
Gelin oluyor bacımızdan ayrılıyoruz….
Günler gelip geçerken mazimizden
Çamurlu yollardaki izimizden
Yazımızdan, kışımızdan, güzümüzden
İklimlerden, mevsimlerden ayrılıyoruz…

Her şeyden ayrılıyoruz, ayrılacağız da…
Gelmişimizden, geçmişimizden
Gücümüzden, kuvvetimizden
Kinimizden, nefretimizden ayrılıyoruz işte…
Dün iyi diye bildiğimizden
Bu gün kötü diye ayrılıyoruz…
Ayrıldık, ayrılıyoruz, ayrılacağız…
Anamızdan, babamızdan, vatanımızdan…
Yaşamlarımızdan, ümitlerimizden, hayallerimizden
Acılarımızdan, sevinçlerimizden, kederlerimizden…
Git gide git gide ayrılıyoruz işte her şeyden…
Ayrılacağız işte, her şeyden olduğu gibi…
Dünyadan, hayattan, bedenden….