Fakirdi ama babaydı;
Karısı bir de kızı vardı
Üstelik çok hastaydı
Derman için yaraya
Gidecekti Ankara’ya

Yol parasını aldı muhtardan
Bir an için kurtuldu dardan
Yolculuk için gitti otogara
On sekiz saat sonra Ankara
Otobüste geçmiyor zaman
Yollar vermiyordu aman
Saat durmuş hareketsizdi salise
Koşup gidecekti koca meclise
Delik ayakkabı yırtık elbise

Varıp girecekti sıraya
Gidiyordu Ankara’ya

Kızını anlatacak
Bir bir derdini dökecekti.
Bu hayat nasıl geçmişti bilmedi
Doğduğundan beri hiç gülmedi
Anası doğduğunda ölmüştü
Babası güya onun için evlenmişti..!
Ne zor günlerdi onlar
Bilmeyenler beni nasıl anlar?
Gözyaşları süzüldü
Gördüğü rüyada
Derdi biter miydi
Bu kahpe dünyada...

Rüya girdi araya
Gelmişti Ankara’ya


Ben gülmedim
Bari çocuklarım gülsündü..
"Fakirlik" dedi,yüksündü
"Ne yapalım Haktan gelen duruma
Vekilim çare olur belki yavruma"

Meclis benziyordu saraya
İlk gelişiydi Ankara’ya

"Acep bu halimle alırlar mı içeri ?
Dinlerler mi derdimi görürler mi naçarı ?"
Ölürdü de anlatırdı derdini
Yoktu bu işin kaçarı
Zor bela girdi; vekilin odasına
"Selam" verdi yanaştı masasına
Önü düğmeli kasketini çıkardı
İçinden Mevla’sına yalvardı;

"Telefon bitse de başlasam konuşmaya"
Boncuk boncuk terler döküldü yanağına

"Evet buyurun! "dedi vekil
"Yavrum ! "dedi çok hasta
"İlik kanseri oldu küçük yaşta
Tedavi gerekir yavrucağa
Elde yok avuçta yok
Tek çarem önce Allah sonra sizsiniz"

Vekil sert bir şekilde;

"Her gelen aynı şeyi söylüyor
Kimi hasta kim ise ölüyor.
Biz hangisiyle uğraşacağız
Bırakırsanız çalışacağız."

Gemi oturmuştu karaya
Nerden gelmişti Ankara’ya?

"Peki bey’im !"dedi kalktı
Gözleri çakmak çakmaktı
Dokunsalar ağlayacak,
Bu işin altından nasıl kalkacaktı
Yavrusuna ne diyecek,
Tedavi olmazsa bitip eriyecekti

"Baktıramadım yavrum seni
Derdine çare bulamadım
Sana layık baba olamadım
Son çaremizde kurudu"

"Ama Allah büyüktü!
Bu ne zor bir yüktü"


Demişlerdi bu iş bakar paraya
Boşuna gidersin Ankara’ya

Son çaresiydi Ankara
Bahtı kara yazısı kara
Çıkardı yaktı bi cigara
Allah’ım niye böyle oldu
Vurdu yerdeki taşa gözleri doldu
Ne yapacaktı?
Nasıl eli boş gidecekti köye...

Gideli bir hafta olmuştu
Çalmadığı kapı kalmamıştı.
Telefon kartını takıp "alo" dedi
Hanımı ağlıyordu
İçeriden sesler geliyor,
Bağrışmalar ayyuka çıkmıştı

"Bey" dedi hıçkırdı
"Ne var Hacer ne oldu?
Avazınca bağırdı
"Yavrum" dedi hanımı
"Aldı Rabbim bizden onu"
Böyle mi olacaktı bu işin sonu
Çaresiz baba diz üstü çöktü
Sayısız kere öksürdü
"Kızım,kınalı yavrum" dedi
Çırpındı ağzından kan geldi
Buluşuruz yavrucuğum
Buluşuruz Ruhi mahşerde
Çaredir ebedi hayat derde

Cansız yığılan garibi görenler
Düştüler yaygaraya
Bilmediler ne için gelmişti
Şu koca Ankara’ya